الجزء الثانى من قصه (الحبر الآحمر وصاحبه الشعر الآصفر)
وطول مانا نايم كان فى صوت همهمات وهمسات وناس بتتكلم فى ودنى ومش قادر اتلفت لكنى قدرت أتلفت لقيت التعبان فى وشى رجع دماغو وضربها على دماغى فقدت الوعى......ولما صحيت لقيت الحبر الآحمر جمبى ونفس الصداع الرخم اللى مازال بيطردنى لحد اللحظه دى.......المهم روحت على الكليه وجمعت أصحابى كلهم وقولتلهم على اللى حصل واللى توقعته لقيتو مافيش حد صدقنى لكن قولتلهم بصو أنا مش بكدب عليكم وانتو لازم تصدقونى يا جماعه أنا حياتى فى أيدها رد واحد فيهم أسمه هيثم قالى بس استنو انا كنت سمعت احمد بيقول أنا خلاص قربت وماتخفيش هتبقى معايا للابد لازم تساعدينى الروح بالانتظار خلاص....طيب انا عايز أعرف مين دى بأى طريقه هى قالتلى انها كانت معانا هنا ...وزى ماعملت مع أحمد عملت معاها برضو طلعت للادارة فوق وللاسف أضطريت احكيلهم الحكايه كلها بس قولت كل ما الناس زادت فى معرفه الست دى ان شاء الله هنقضى عليها والخطه اللى فكرت فيها محتاجه لصبر وانتو هتعرفو انا عملت ايه لكنى بحكيلكو كل حاجه بالتفصيل...المهم قدرت انى اقنعهم ماهم لازم يقتنعوغير كدا كل دقيقه بتعدى ىفيها خطر ومش عليه انا ماممكن تقولى ارسم دة او دى طبعا ماقولتش كدا ليهم وقولتلهم على مواصفاتها وانها كانت معانا لكنى ماكنتش عارف هى فى سنه كام ...لكنهم ماقدروش يعرفوها بالتحديد بس انا اتصرفت بدأت اجيب ادوات الرسم بتاعتى من الشنطه وفى غضون عشر دقايق كنت راسمها بالظبط بس من اول ما مسكت قلمى وانا جالى الصداع الغير مفهوم بالمرة شدة وجعه لاتحتمل والم لا يوصف لكنى كملت واستحملت للاخر لحد ماخلصت.وادتلهم الصورة وعرفوها فى ثوانى أسمها خديجه وعرفنا عنوانها فين وماستنتس وقولتلهم يلا نروحلها دلوقتى حالا فضلو يقولولى خليها ليوم تانى ومش عارف ايه قولتلهم الافضل والاحسن ليكم نروح دلوقتى قالو ليه لكنى ماقدرش اقولهم انى هرسمهم ومع كل رسمه ليهم هيتغذبو فاضطريت اقولهم لانها هتجيلى النهاردة وتموتنى يرضيكو أموت رفض منهم كتير واللى رضيو يساعدونى اتنين منهم هما هيثم ومحمود بس وكله رفض المشاركه للاخر.......بدأنا نروح ودخلنا فعلا فى الشارع اللى ساكنه فيه اللى ماتتسمى لكن العنوان كان عنوان خرابه مش بيت سألنا عليها فى اللى قالولنا ماخلاص الحمد لله خلصنا منها دى كانت أكبر كابوس فى حياتنا انتو تعرفوها رديت قولتله لا دا الكليه بس كانت عايزة المصاريف قالنا أهى غارت فى داهيه وفى اللى قالنا برضو احنا هدينا البيت بسبب عمايلها دى كانت بتحضر عفاريت وكنا بنسمع صويت لا والبجاحه انها كانت بتنزل من بيتها الصبح ورايحه مدرستها ولا أكنها بتعمل حاجه..المهم دلوقتى ان بيتها اتحول لخرابه وف وسط الاحداث دى افتكرت انها سابتلى حبر أحمر فى بيتى علشان ارسم بيه فقولتلهم بقولكم ايه انا عايزكم فى أخر طلب ومعلش أستحملونى تعالو معايا فى البيت هقولكم على حاجه مهمه جدا وروحنا فعلا وطلعو معايا وأقنعتهم انهم يباتو معايا ويكلمو أهليهم وحصل فعلا بعد صعوبه أقنعوهم بكدبه أن صاحبهم فى المستشفى وهيباتو معاة .... جبت الحبر ورسمت رسمه تانى ليها ومش هى بس واتفق خلاص معاهم على أيه ماتستعجلوش هتعرفو انا سبتهم فى الاوضه بتاعى وانا هستناها فى الصاله..........المهم الساعه حاليا بتقترب من 12 ومستنيها وجت 12 وجت خديجه لكنها جت بشكلها القبيح جداا وشها كان مشفوط منه الدم وشكلها مقرف ومرعب وكانت بتترنح زى الزمبى ومش لواحدها جت ومعاها أحمد بنفس شكلها والاتنين بشكلهم المرعب كانو بيترنحو بشكل منتظم وكانوشبه بعض شعرهم أصفر ووشهم مافيهوش دم عاملين زى الميتين وجسمهم رفييييع ونطقت خديجه انت روحت البيت عندى كنت عايزتعرف ايه وبتفكر فى ايه مش قولتلك ماتخلنيش اقلب على الوش التانى .....بلمح البصر لقيتهم قدامى و بصوت واحد يا ايتها الروح الشريرة أجلبى لنا ما وعدتينا به فنحن بأنتظار نحن فى أنتظار نحن بأنتظار ...وانا من كتر خوفى واقف مابتحركش حسيت ان دى نهايتى خلاص وأستجمعت كل قوتى وبصوت عالى أرسمووووهم بسرعه وبدأوالرسم ومع كل قلم بينزل على الرسمه كانت بتختفى منهم قدامى وبدأو يرسمو الاتنين بسرعه بسرعه وهما قدامى دلوقتى بيصرخو ويتوجعو ساعتها بس عرفت انى صح واللى فكرت فيه حصل فعلا بأن كل ماصحابى هيثم ومحمود يرسمو هما بيختفو واحدة واحدة مع كل تفصيله بيرسموها فى الورقه .....لكن اللى ماكنتش متوقعه أن الصداع رجعلى تانى برخمته وقوته وبألمه وساعتها كنت عايز اقولهم خلاص بطلو رسم لكنى أستحملت ألم لا يوصف لكن النهايه ماكنتش سعيدة بالتعويذة اللى قالوها اللى هى نحن بأنتظار واللى قالو بعدها كلام غريب عرفت انهم طلعو أذكا منى لان بكدا دخلو روحهم ليا وبكدا أنا بقيت هما بتصرفتهم وسابو صحابى يرسمو علشان مايبقاش فى أثر لاحمد ولا لخديجه عارفين ليه لانهم لما اترسمو والرسمه خلصت الحبر الاحمر ذاد وذاد كتير اوى كمان ....النهايه ماكنتش متوقعه أطلاقاا أنا اللى جبتو لنفسى لكن ماكنش بأيدى اى حيله غير دى ........ودلوقتى لو كلامى وصلكم وعرفتو الحكايه أعرفو انى كل حد بشوفو برسمه وأنتو عارفين الباقى وبالنسبه لصحابى كانو أول الضحايا وأهلى جايين النهاردة يعنى ربنا يرحمهم مقدما ولسه ولسه المهم الحبر الاحمر مايخلصش وعايزكم تفتكرو ان الدجال أدى لاحمد شويه من الحبر معنى كدا ان عندو من الحبر تانى اللى عملته كتبتلكو قصتى وكتبتلكم عنوان الدجال ده حاولو بقا حد فيكم يتصرف ويروحلووصحيح علشان تعرفو أنا ببقى حسن لحد الساعه 12 بليل بعد كدا هما بيتصرفو بقا وحظك لو كنت شوفتك أو شفتيك تعرف أنك هتتحول لحبر أحمر.........
وطول مانا نايم كان فى صوت همهمات وهمسات وناس بتتكلم فى ودنى ومش قادر اتلفت لكنى قدرت أتلفت لقيت التعبان فى وشى رجع دماغو وضربها على دماغى فقدت الوعى......ولما صحيت لقيت الحبر الآحمر جمبى ونفس الصداع الرخم اللى مازال بيطردنى لحد اللحظه دى.......المهم روحت على الكليه وجمعت أصحابى كلهم وقولتلهم على اللى حصل واللى توقعته لقيتو مافيش حد صدقنى لكن قولتلهم بصو أنا مش بكدب عليكم وانتو لازم تصدقونى يا جماعه أنا حياتى فى أيدها رد واحد فيهم أسمه هيثم قالى بس استنو انا كنت سمعت احمد بيقول أنا خلاص قربت وماتخفيش هتبقى معايا للابد لازم تساعدينى الروح بالانتظار خلاص....طيب انا عايز أعرف مين دى بأى طريقه هى قالتلى انها كانت معانا هنا ...وزى ماعملت مع أحمد عملت معاها برضو طلعت للادارة فوق وللاسف أضطريت احكيلهم الحكايه كلها بس قولت كل ما الناس زادت فى معرفه الست دى ان شاء الله هنقضى عليها والخطه اللى فكرت فيها محتاجه لصبر وانتو هتعرفو انا عملت ايه لكنى بحكيلكو كل حاجه بالتفصيل...المهم قدرت انى اقنعهم ماهم لازم يقتنعوغير كدا كل دقيقه بتعدى ىفيها خطر ومش عليه انا ماممكن تقولى ارسم دة او دى طبعا ماقولتش كدا ليهم وقولتلهم على مواصفاتها وانها كانت معانا لكنى ماكنتش عارف هى فى سنه كام ...لكنهم ماقدروش يعرفوها بالتحديد بس انا اتصرفت بدأت اجيب ادوات الرسم بتاعتى من الشنطه وفى غضون عشر دقايق كنت راسمها بالظبط بس من اول ما مسكت قلمى وانا جالى الصداع الغير مفهوم بالمرة شدة وجعه لاتحتمل والم لا يوصف لكنى كملت واستحملت للاخر لحد ماخلصت.وادتلهم الصورة وعرفوها فى ثوانى أسمها خديجه وعرفنا عنوانها فين وماستنتس وقولتلهم يلا نروحلها دلوقتى حالا فضلو يقولولى خليها ليوم تانى ومش عارف ايه قولتلهم الافضل والاحسن ليكم نروح دلوقتى قالو ليه لكنى ماقدرش اقولهم انى هرسمهم ومع كل رسمه ليهم هيتغذبو فاضطريت اقولهم لانها هتجيلى النهاردة وتموتنى يرضيكو أموت رفض منهم كتير واللى رضيو يساعدونى اتنين منهم هما هيثم ومحمود بس وكله رفض المشاركه للاخر.......بدأنا نروح ودخلنا فعلا فى الشارع اللى ساكنه فيه اللى ماتتسمى لكن العنوان كان عنوان خرابه مش بيت سألنا عليها فى اللى قالولنا ماخلاص الحمد لله خلصنا منها دى كانت أكبر كابوس فى حياتنا انتو تعرفوها رديت قولتله لا دا الكليه بس كانت عايزة المصاريف قالنا أهى غارت فى داهيه وفى اللى قالنا برضو احنا هدينا البيت بسبب عمايلها دى كانت بتحضر عفاريت وكنا بنسمع صويت لا والبجاحه انها كانت بتنزل من بيتها الصبح ورايحه مدرستها ولا أكنها بتعمل حاجه..المهم دلوقتى ان بيتها اتحول لخرابه وف وسط الاحداث دى افتكرت انها سابتلى حبر أحمر فى بيتى علشان ارسم بيه فقولتلهم بقولكم ايه انا عايزكم فى أخر طلب ومعلش أستحملونى تعالو معايا فى البيت هقولكم على حاجه مهمه جدا وروحنا فعلا وطلعو معايا وأقنعتهم انهم يباتو معايا ويكلمو أهليهم وحصل فعلا بعد صعوبه أقنعوهم بكدبه أن صاحبهم فى المستشفى وهيباتو معاة .... جبت الحبر ورسمت رسمه تانى ليها ومش هى بس واتفق خلاص معاهم على أيه ماتستعجلوش هتعرفو انا سبتهم فى الاوضه بتاعى وانا هستناها فى الصاله..........المهم الساعه حاليا بتقترب من 12 ومستنيها وجت 12 وجت خديجه لكنها جت بشكلها القبيح جداا وشها كان مشفوط منه الدم وشكلها مقرف ومرعب وكانت بتترنح زى الزمبى ومش لواحدها جت ومعاها أحمد بنفس شكلها والاتنين بشكلهم المرعب كانو بيترنحو بشكل منتظم وكانوشبه بعض شعرهم أصفر ووشهم مافيهوش دم عاملين زى الميتين وجسمهم رفييييع ونطقت خديجه انت روحت البيت عندى كنت عايزتعرف ايه وبتفكر فى ايه مش قولتلك ماتخلنيش اقلب على الوش التانى .....بلمح البصر لقيتهم قدامى و بصوت واحد يا ايتها الروح الشريرة أجلبى لنا ما وعدتينا به فنحن بأنتظار نحن فى أنتظار نحن بأنتظار ...وانا من كتر خوفى واقف مابتحركش حسيت ان دى نهايتى خلاص وأستجمعت كل قوتى وبصوت عالى أرسمووووهم بسرعه وبدأوالرسم ومع كل قلم بينزل على الرسمه كانت بتختفى منهم قدامى وبدأو يرسمو الاتنين بسرعه بسرعه وهما قدامى دلوقتى بيصرخو ويتوجعو ساعتها بس عرفت انى صح واللى فكرت فيه حصل فعلا بأن كل ماصحابى هيثم ومحمود يرسمو هما بيختفو واحدة واحدة مع كل تفصيله بيرسموها فى الورقه .....لكن اللى ماكنتش متوقعه أن الصداع رجعلى تانى برخمته وقوته وبألمه وساعتها كنت عايز اقولهم خلاص بطلو رسم لكنى أستحملت ألم لا يوصف لكن النهايه ماكنتش سعيدة بالتعويذة اللى قالوها اللى هى نحن بأنتظار واللى قالو بعدها كلام غريب عرفت انهم طلعو أذكا منى لان بكدا دخلو روحهم ليا وبكدا أنا بقيت هما بتصرفتهم وسابو صحابى يرسمو علشان مايبقاش فى أثر لاحمد ولا لخديجه عارفين ليه لانهم لما اترسمو والرسمه خلصت الحبر الاحمر ذاد وذاد كتير اوى كمان ....النهايه ماكنتش متوقعه أطلاقاا أنا اللى جبتو لنفسى لكن ماكنش بأيدى اى حيله غير دى ........ودلوقتى لو كلامى وصلكم وعرفتو الحكايه أعرفو انى كل حد بشوفو برسمه وأنتو عارفين الباقى وبالنسبه لصحابى كانو أول الضحايا وأهلى جايين النهاردة يعنى ربنا يرحمهم مقدما ولسه ولسه المهم الحبر الاحمر مايخلصش وعايزكم تفتكرو ان الدجال أدى لاحمد شويه من الحبر معنى كدا ان عندو من الحبر تانى اللى عملته كتبتلكو قصتى وكتبتلكم عنوان الدجال ده حاولو بقا حد فيكم يتصرف ويروحلووصحيح علشان تعرفو أنا ببقى حسن لحد الساعه 12 بليل بعد كدا هما بيتصرفو بقا وحظك لو كنت شوفتك أو شفتيك تعرف أنك هتتحول لحبر أحمر.........
